Lawinowe ABC

cz 1 -Przed lawiną 

Poniższy tekst ma swoje źródło na stronei LAWINOWEabc.PL

Przyczyną większości wypadków lawinowych jest uruchomienie lawiny przez ludzi. Pamiętaj, że pokrywa śniegu podlega naprężeniom, jest delikatna, a nawet mała lawina może być śmiertelna. 100 metrów sześciennych śniegu waży ok. 25 ton!

 

Planując wycieczkę, pamiętaj o lawinach. Dzień wcześniej odpowiedz sobie na następujące pytania:

– Jaki jest aktualny stopień zagrożenia lawinowego?
– Jakie jest maksymalne nachylenie stoku?
– Jaka jest wystawa względem kierunków geograficznych?
– Jaka jest aktualnie pogoda i jaka jest prognoza pogody?
– Czy masz przygotowany odpowiedni sprzęt?
– Jak liczna jest grupa i jakie jest doświadczenie górskie oraz umiejętności jej poszczególnych uczestników?

Pamiętaj o czynnikach lawinotwórczych:

– Wystawa względem kierunków geograficznych
– Nachylenie stoku pomiędzy 25 a 45 stopni
– Silny wiatr przenoszący śnieg
– Niskie temperatury (poniżej –8 st. C)
– Niejeżdżony przez narciarzy stok

W trakcie wycieczki:

– Nie idź w góry sam.
– Sprawdź, czy uczestnicy posiadają odpowiedni sprzęt: detektor, sondę, łopatkę i czy potrafią się nim posługiwać.
– Włącz detektor.
– Sprawdź detektor z pozostałymi uczestnikami wycieczki (tzw. test grupowy).
– Koniecznie sprawdź tryb nadawania i poszukiwania.
– Sprawdź stan baterii. Przy zbyt niskim poziomie (zgodnie z instrukcją dla poszczególnych detektorów) koniecznie WYMIEŃ BATERIE.
– Upewnij się, że wszyscy uczestnicy wycieczki mają detektory włączone na SEND (nadawanie), pilnuj, by detektor był umieszczony w stosownej uprzęży lub kieszeni wewnętrznej spodni.
– W trakcie wycieczki przez cały czas analizuj stan bezpieczeństwa pod kątem zejścia lawiny.
– Wybieraj formacje bezpieczne (grzędy, granie), unikaj niebezpiecznych (żleby, pola śnieżne).
– W przypadku przechodzenia przez teren zagrożony lawiną zachowaj odstępy w stosunku do pozostałych członków wycieczki. Rozepnij pasek plecaka, wyjmij ręce z uchwytów kijków.
-Nie wahaj się zawrócić, jeśli masz poczucie, że jest niebezpiecznie!

Sprawdzenie detektorów przed wyjściem:

Aby przeprowadzić test, przed wyruszeniem wszystkie detektory powinny zostać włączone. Jeden z detektorów włączamy na Search, wszystkie pozostałe na Send. Test jest udany, jeśli wszystkie detektory wydają właściwy dźwięk i detektor testujący (dla detektorów posiadających funkcję testu grupowego) nie wskazuje wykrycia błędu. Członkowie grupy nie mogą stać zbyt blisko, gdyż wówczas wynik testu może być nieprawidłowy. Należy stosować zalecenia zawarte w instrukcji detektora.

cz 2 – W lawinie

Ofiara
– Staraj się pozbyć nart, snowboardu, kijków, plecaka (chyba że masz plecak z systemem ABS), które mogą spowodować „efekt kotwicy”.
– Staraj się utrzymać na powierzchni.
– Zamknij usta; staraj się ułożyć ręce naprzeciw twarzy – pozwolą one na utworzenie się przestrzeni powietrznej, która umożliwi ci oddychanie po zatrzymaniu się lawiny.
– W chwili zatrzymywania się lawiny walcz o przestrzeń, wykonując aktywne ruchy całego ciała. W ostatniej fazie spróbuj mocno kopnąć nogami i rękoma – jeżeli będziesz płytko zasypany jest szansa na przebicie się do powierzchni lawiniska.
– Najskuteczniejszą metodą jest posiadanie i „odpalenie” plecaka z systemem ABS, zwiększającego nasze szanse, że pozostaniemy na powierzchni lawiniska o ponad 90 proc.!

Obserwator
– Zapamiętaj miejsce, w którym po raz ostatni widziałeś osobę porwaną z lawiną, jak również tor lawiny.
– Zawiadom ratowników, podaj miejsce zdarzenia, liczbę zasypanych osób oraz warunki meteorologiczne.
– Przystąp wraz z pozostałymi uczestnikami do akcji ratunkowej

 cz 3 – Po lawinie

Ratowanie poszkodowanych w lawinie to wyścig z czasem. Największe szanse na udzielenie pomocy mają uczestnicy wycieczki lub osoby znajdujące się w pobliżu miejsca zdarzenia w ramach tzw. pomocy koleżeńskiej, która powinna zostać podjęta natychmiast po zejściu lawiny. Do 18. minuty od zasypania najważniejsza jest szybkość, później precyzja, delikatność w odkopywaniu (ochrona przestrzeni powietrznej).

Schemat działania:

– Wezwij pomoc.
– Przełącz detektor na Search i rozpocznij poszukiwanie, pamiętając o wszystkich fazach. Szukaj detektorem, ale wykorzystaj również zmysł słuchu i wzroku – być może będzie wystawać część nogi, kijków, narta itp.
– Jeśli jesteś w grupie, wyznaczcie najbardziej doświadczoną osobę, która będzie dowodzić akcją, obserwując teren i koordynując działania.
– Gdy namierzysz detektorem zasypanego (znajdziesz “minimum” wskazań), rozpocznij sondowanie. Sonduj spiralnie, prostopadle do powierzchni lawiniska, zachowując odległość pomiędzy nakłuciami około 25 cm.
– Po natrafieniu sondą na zasypanego KONIECZNIE POZOSTAW SONDĘ W TYM MIEJSCU – to znacznie ułatwi odkopanie i precyzyjną lokalizację zasypanego.
Pamiętaj o poduszce powietrznej zasypanego, to może być kluczowa informacja co do dalszego postępowania z odnalezionym zasypanym, staraj się jej nie uszkodzić.
– Ustaw ratowników w kształcie litery „U” od sondy w kierunku spadku stoku i zacznijcie odkopywać zasypanego. Odrzucaj śnieg za siebie, nie próbuj wyrzucać śniegu zbyt wysoko. Pracuj na stojąco, nie klękaj.
– Po odkopaniu udziel pierwszej pomocy. Jeśli to konieczne, rozpocznij reanimację .

Ze statystyk wypadków lawinowych wynika, że osoby porwane przez lawinę i całkowicie zasypane, jeśli nie doznają śmiertelnych urazów podczas spadania z lawiną i jeśli utworzą wokół ciała wolną przestrzeń, tak zwaną poduszkę powietrzną, mają w ciągu 15–18 minut ponad 90 proc. szans na przeżycie. Po około 35 min. szanse na przeżycie spadają do 25 proc. Dopiero w tym czasie na lawinisko są w stanie przybyć pierwsi ratownicy, pod warunkiem że jest lotna pogoda, do akcji ratunkowej można wykorzystać śmigłowiec i o wypadku ratownicy zostali powiadomieni tuż po zdarzeniu. Stąd szybkiej i skutecznej pomocy mogą udzielić tylko współtowarzysze wycieczki pod warunkiem posiadania przez wszystkich zestawów lawinowych i umiejętności posługiwania się nimi.

Statystki wyraźnie mówią, że odnalezienie zasypanego przez dobrze wyszkolonych współtowarzyszy wycieczki, wyposażonych w detektory, sondy i łopatki zabiera około 15 minut. Wynika z tego jednoznacznie, że czas działania jest jednym z krytycznych parametrów akcji ratunkowej. Używanie sprzętu lawinowego musi nam „wejść w krew”, ale konieczne jest także ciągłe doskonalenie umiejętności korzystania z niego. Sprzęt lawinowy powinniśmy zabierać ze sobą nawet na najbezpieczniejszą skiturę, a detektor włączać z chwilą jej rozpoczęcia.

Adam Marasek, ratownik TOPR

Źródło: www.nieznanetatry.pl

 

 

Na pobudzenie wyobraźni wideo:

 

 

Artykuł czytany 7091 razy.

Leave a Reply

Your email address will not be published.